Shkrimtarja e njohur daneze, Anna Grue: Urrejtja dhe racizmi ka pushtuar edhe “oazin e lumtur” të Europës

Anna Grue është një nga shkrimtaret më në zë të Europës së sotme. Ajo është nga Danimarka dhe njihet për romanet e saj policeskë të stilit të Agatha Christe-s apo George Simenon.

Në një intervistë për La Repubblica, Grue denoncon racizmin dhe intolerancën që po rritet prej një gjenerate në Europën Veriore, por edhe në zemrën e kontinentit të vjetër. Ajo kërkon që të kthehet sensi njerëzor dhe bashkëpunimi, siç ka qenë në prag vitet ’90. Ajo rrëfen dramën sociale të vendit të saj pas fitores së grupimeve anti-emigrantë…

Anna, populistët po marrin revansh në Danimarkë, Finlandë, në Suedi…çfarë po ndodh në Veriun e Madh?

Po ndodh fatkeqësisht që ca fraza, mënyra të të folurit, të cilat i konsideronim si të papërputhshme me kulturën tonë, pasi i quanim të errëta dhe të tmerrshme, tani kanë hyrë në të ashtuquajturat “sallone të mira”.

Në shumë shtresa sociale kjo është bërë modë, diçka legjitime që të flasësh keq për emigrantët, të pastrehët, të varfërit, duke thënë se janë një peshë për të tjerët dhe jo bashkëqytetarë ose qenie njerëzore që duhet të integrohen.

Është përhapur vrullshëm një tendencë urrejtje ndaj kujtdo që shfaqet i ndryshëm.

Në Danimarkë ish-kryeminisrja e së majtës, Helle Thorning-Schmidt, ishte mjaft popullore, edhe falë një gjuhe të ashpër ndaj emigrantëve. Pse nuk i mjaftoi për të fituar?

Për shumë arsye. Shumica e njerëzve ka preferuar slloganet e forta të partive të djathta dhe imitimeve të tyre.

Helle, nga njëra anë ka zhgënjyer elektoratin e saj tradicional dhe nga ana tjetër nisi së forcuari ndjenjat e përjashtimit, pa arritur të bindë njerëzit që ta dëgjojnë dhe shpërndajë mesazhin e saj. Ajo ra në një graçkë që ia ngriti vetes.

Kaq shumë urrejtje dhe frikë ndaj “të tjerëve” në të ashtuquajturin “vend më të lumtur në botë”?

Fatkeqësisht po. Ndoshta edhe sepse po vetë-shkatërrohen figurat e intelektualëve të mëdhenj tanët që janë zëri i kujtesës së vlerave që kanë përbërë veriun e Europës.

Heshtja e tyre hap portat për frikërat të atyre që mendojnë me stomak. Frikë nga emigrantët, frika se nuk do të arrijnë të mbajnë vetë paratë e tyre. Dhe mos të harrojmë se ka një tjetër shock.

Cili?

Atentati i përgjakshëm në Kopenhagen disa muaj më parë, ai gjest barbar i një apo dy njerëzve të izoluar ka përhapur një frikë ndaj të gjithë emigrantëve, e në veçanti ndaj atyre të ardhur nga vendet e Lindjes së Mesme.

Edhe në këtë sfond, drejtuesit e së djathtës dhe të majtës lejojnë veten të tërhiqen nga moda që duhet folur si ksenofobë dhe populistë. E në fund këta fitojnë zgjedhjet.

Ngjajmë pak me ju italianët: jemi njerëz që pëlqen të shijojë jetën dhe qytetet e artit e megjithatë racizmi po përhapet. Jo rastësisht ne danezët blejmë shtëpi pushimesh kudo, por një gjerman ose një italian, nuk po them një qytetar jashtë BE-së, për të blerë një shtëpi tek ne duhet të marrë një leje sociale që heq picirin për ta nxjerrë. Pra që do të thotë shumë mbi shpirtin tonë kolektiv.

Marrë nga La Repubblica

/tesheshi.com/

Related posts